9/21/17

Και σκέφτηκε η... Μαριλού.



(Σεπτέμβριος)


16.09.2017 Σἀββατο

Και θα σας πω τι μου αρέσει στους σταθμούς στων τρένων... Άνθρωποι έρχονται και Άνθρωποι φεύγουν... Άλλος πηγαίνει στην δουλειά του, άλλος πηγαίνει στην σχολή του, άλλος πηγαίνει να συναντήσει κάποιον που συμπαθεί ή κάποιον που δεν συμπαθεί, άλλος είναι ερωτευμένος, άλλος είναι πληγωμένος, άλλος είναι συγκεντρωμένος και άλλος χαμένος... Συναντάς όλα τα πρόσωπα και όλες τις εκφράσεις, όλες τις λέξεις κι όλες τις φράσεις... Άλλος κουβαλάει μια κούραση, άλλος σηκώνει ένα βάρος, άλλος αφήνει μια διάθεση και άλλος παρατάει μια συνήθεια... σκέψεις και αποφάσεις τρέχουν στις ράγες του μετρό... πόρτες, τρένου και ζωής, ανοιγοκλείνουν... Κι εκεί που νομίζεις πως υπερισχύουν τα δάκρυα ξαφνικά βλέπεις ένα χαμόγελο... Κι εκεί που αισθάνεσαι πως η απογοήτευση νίκησε ξαφνικά υπάρχει μια στιγμή ελπίδας... Εκείνα τα δύο χέρια που κρατάνε το ένα το άλλο... Εκείνο το βλέμμα που κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο ονειρεύεται κάτι... κι ας μην ξέρεις εσύ τι... Αυτό που μου αρέσει σε αυτά τα βαγόνια είναι το πόσες ιστορίες κυλάνε, ταυτόχρονα, όλες μαζί... κι όμως εσύ γνωρίζεις μόνο την δική σου... όσο κι αν παρατηρείς ή αν προσπαθείς να φανταστείς και των άλλων... Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όλες αυτές οι ιστορίες, συναντιούνται σε ένα μόνο βαγόνι ενός τρένου... Όλες αυτές οι διαφορετικές ζωές ενώνονται σε έναν κοινό σταθμό μια ίδιας περιοχής... Αυτό που αγαπάω στους σταθμούς των τρένων είναι... τους ανθρώπους. Και τις ιστορίες τους. Κι ας μην τις γνωρίζω κι ας μην τις γνωρίσω ποτέ...



Και σκέφτηκε η... Μαριλού.



(Σεπτέμβριος)


14.09.2017 Πέμπτη

Όταν γράφεις κάτι για κάθε μέρα, η κάθε μέρα γράφει κάτι για εσένα.


15.09.2017 Παρασκευή

Και είμαστε ακριβώς στην μέση του μήνα. Σε αυτό το 15 από τα 30. Ξέρεις γιατί έχεις αυτήν την ανησυχία έτσι; Γιατί βρίσκεσαι στην εφηβεία του μήνα... Και όλες οι εφηβείες είναι έντονες και γεμάτες αλλαγές... Όλα τώρα ορίζονται, όλα τώρα διαμορφώνονται. Η εφηβεία του Σεπτεμβρίου είναι από τις πιο δύσκολες γιατί ορίζει και διαμορφώνει όχι μόνο όλο τον υπόλοιπο μήνα μα και όλη την υπόλοιπη χρονιά... Μην αγχώνεσαι. Θα περάσει. Όλα περνάνε. Όπως η εφηβεία του ανθρώπου καθορίζει την συνέχειά του έτσι και η εφηβεία του μήνα καθορίζει την πορεία του... μα όταν φτάσεις στην ενηλικίωση... όσο κι αν σε όρισε η εφηβεία... όσο κι αν έπαιξε το δικό της σημαντικότατο ρόλο... είναι γεγονός... δεν υπάρχει πια αυτό το άμορφο στάδιο που προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει σχήμα και μορφή για να υπάρξει. Για αυτό... όσο βρίσκεσαι ακόμα στην εφηβεία του μήνα... να την χαρείς και να την ευχαριστηθείς... Το πρόγραμμα θα έρθει όταν είναι να έρθει... και οι μέρες θα πάρουν μορφή και θα αρχίσουν να κυλάνε με ρυθμό... για την ώρα... να αφεθείς στο να γευτείς το χωρίς ρυθμό... να ζήσεις το ακατέργαστο... Σαν το άγαλμα του γλύπτη, θα έρθει η στιγμή που θα αποκτήσεις μορφή... Και το πιο όμορφο είναι... πως εσύ είσαι το άγαλμα... εσύ και ο γλύπτης... και όταν πια θα έχεις σχήμα θα έχει φτιαχτεί από το χέρι το δικό σου κι όχι κάποιου άλλου...


9/20/17

«Είμαι η Μαριλού και αυτή είναι η Τέχνη μου»


Μαριλού Βαλεοντή

Παρουσίαση-Ομιλία

«Είμαι η Μαριλού και αυτή είναι η Τέχνη μου»

Πρόσκληση προς όλους τους Ανθρώπους που Αγαπάνε το Θέατρο

Θέατρο Εμπρός, Σάββατο, 7 Οκτωβρίου, μεσημέρι: 13.00-16.00.
Ελεύθερη Είσοδος

Σας προσκαλώ όλους, το Σάββατο 7 Οκτωβρίου, να έρθετε στο Θέατρο Εμπρός. Θα κάνω μια παρουσίαση σε σχέση με το «Ποια Είμαι» και το «Τι κάνω». Θα μιλήσω για Το Θέατρο Ως Τρόπο Ζωής, για την Αξία του Ανθρώπου, για την σημασία της συνέπειας και του σεβασμού, για την επικοινωνία και την συνεργασία, για την Αλήθεια και την Αγάπη. Θα παρουσιάσω τα σχέδια και τα όνειρά μου, τα «πιστεύω» μου, τις ιδέες μου, τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις μου πάνω στην Τέχνη και στην Ζωή. Αυτή η παρουσίαση είναι ένας πρώτος τρόπος γνωριμίας με το κοινό μου, με ανθρώπους που θα ήθελαν να με υποστηρίξουν, με ανθρώπους που θα ήθελαν να συνεργαστούν μαζί μου, με ανθρώπους που απλά Αγαπάνε το Θέατρο. Με Ανθρώπους, δηλαδή, που θα ήθελαν να γίνουν, με όποιο τρόπο, μέρος αυτών των ονείρων με στόχο να κάνουμε καλύτερη την πραγματικότητα.

Απευθύνομαι σε:
-Ανθρώπους που ενδιαφέρονται να μπουν σε Θεατρικές Ομάδες. Τα καινούρια τμήματά μου ξεκινάνε τον Οκτώβριο και είναι ανοιχτά σε καινούριους ανθρώπους μετά από προσωπική συνάντηση μαζί μου με καθέναν χωριστά.
-Φοιτητές Ερασιτέχνες Ηθοποιούς και Πανεπιστημιακές Θεατρικές Ομάδες. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζομαι με φοιτητικές θεατρικές ομάδες και ενδιαφέρομαι να συνεχίσω να συνεργάζομαι με φοιτητές (είτε αυτοί ανήκουν σε κάποια ομάδα είτε όχι).
-Θεατρικές Ομάδες (Επαγγελματικές ή Ερασιτεχνικές).
-Ανεξάρτητους Καλλιτέχνες. Ηθοποιούς, τραγουδιστές, χορευτές, μουσικούς... (σπουδαστές ή απόφοιτους, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες) ανθρώπους που θα ήθελαν να συνεργαστούν στο μέλλον μαζί μου.
-Οπερατέρ, μοντέρ, φωτιστές, ηχολήπτες, τεχνικούς... (σπουδαστές ή απόφοιτους, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες) ανθρώπους που θα ήθελαν να συνεργαστούν στο μέλλον μαζί μου.
-Δασκάλους φωνητικής, τραγουδιού, κινησιολογίας, χορού, αυτοσχεδιασμού, σωματικού θεάτρου... (με προϋπηρεσία ή χωρίς) που δεν είναι ευχαριστημένοι από το πώς λειτουργεί ο καλλιτεχνικός χώρος εδώ και που θα ήθελαν να πάρουν μέρος σε κάτι καινούριο, σε περίπτωση που θα καταφέρω να δημιουργήσω μετά από κάποια χρόνια μια άλλου τύπου σχολή η οποία, πάνω από όλα, θα βασίζεται στον σεβασμό του Ανθρώπου.
-Υπεύθυνους χώρων και θεάτρων που θα ήθελαν να με βοηθήσουν σε σχέση με την λύση της αναζήτησης χώρου είτε για μαθήματα, είτε για πρόβες, είτε για παραστάσεις, είτε για σεμινάρια.
-Ανθρώπους που απλά έχουν την περιέργεια να με γνωρίσουν από κοντά και που θα ήθελαν να τους γνωρίσω από κοντά.
-Ανθρώπους που θέλουν να με στηρίξουν- υποστηρίξουν με διάφορους τρόπους.
-Ανθρώπους που απλά αγαπάνε το Θέατρο, τον Κινηματογράφο, τον Χορό, την Μουσική, την όποια μορφή Τέχνης.
-Και αν δεν ανήκεις σε καμία από τις παραπάνω «κατηγορίες» αλλά, παρόλα αυτά, θέλεις να έρθεις... συμπλήρωσε νοητά μόνος σου εδώ την δική σου κατηγορία και έλα να με βρεις. Ενδιαφέρομαι για εσένα, που θέλεις να έρθεις και που έχεις ανάγκη από κάτι διαφορετικό...

Μπορείτε να με γνωρίσετε καλύτερα μέσα από...
το κανάλι μου στο youtube (marilou valeonti),
την σελίδα μου στο fb (https://www.facebook.com/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE…/),
το ιστολόγιό μου
www.veltiodoxia.blogspot.gr .

Μα θα χαρώ πολύ να έρθετε να με γνωρίσετε και από κοντά.

Να είστε πάντα καλά.

Μαριλού.


9/14/17

Πρόσκληση


Έλα να σε γνωρίσω από κοντά!

Ο Σεπτέμβριος ξεκινάει δυναμικά και δημιουργικά!

Καλώ ανθρώπους που ενδιαφέρονται να μπουν σε θεατρική ομάδα να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μου. Κάνω μία πρώτη συνάντηση με καθέναν χωριστά για να συζητήσουμε γύρω από το τι θέλει αυτός που ενδιαφέρεται να μπει στην ομάδα και γύρω από το τι κάνω εγώ και ποια είναι η δική μου προσέγγιση σε σχέση με το θέατρο και την ζωή. Αυτή η πρώτη συνάντηση είναι συνάντηση γνωριμίας, είναι δωρεάν, γίνεται κάπου κεντρικά στην Αθήνα και κρατάει μισή με μία ώρα ανάλογα με αυτόν που έχω απέναντί μου. Ελάτε να με γνωρίσετε και να σας γνωρίσω! Τα τμήματα μου ξεκινάνε τον Οκτώβριο... είναι μία φορά την εβδομάδα για δύο ώρες. Το Θέατρο για Εμένα είναι πάνω από όλα Τρόπος Ζωής και όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί μου γνωρίζουν πως η δουλειά μου στηρίζεται πάνω στους Ανθρώπους που έχω απέναντί μου και προσαρμόζεται ανάλογα με την κάθε ομάδα. Σεβασμός, συνέπεια, πρόθεση για εξέλιξη, διάθεση για επικοινωνία, ελπίδα, αισιοδοξία και αγάπη είναι αυτά που θα συναντήσετε στην δική μου ατμόσφαιρα μαθημάτων. Α! Θα συναντήσετε και κάτι ακόμα... Την ανάγκη μου για έναν καλύτερο κόσμο. Αφήστε τους άλλους να μας λένε ρομαντικούς και ιδεαλιστές κι ελάτε να δημιουργήσουμε χωρίς φόβο και με πάθος το δικό μας κομμάτι καλύτερου κόσμου, γνωρίζοντας και βελτιώνοντας πρώτα τον εαυτό μας και μετά την σχέση μας με τους άλλους...

Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει email στο marilouvaleonti@gmail.com.

Μπορείτε να με γνωρίσετε καλύτερα μέσα από...
το κανάλι μου στο youtube (marilou valeonti),
την σελίδα μου στο fb (https://www.facebook.com/%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%8D-Marilou-193559660776455/),
το ιστολόγιό μου
www.veltiodoxia.blogspot.gr .

Αν χρειάζεστε κάποια παραπάνω πληροφορία για εμένα ή για την δουλειά μου, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου.

Να είστε πάντα καλά.

Μαριλού Βαλεοντή.


9/13/17

Και σκέφτηκε η... Μαριλού.



(Σεπτέμβριος)


12.09.2017 Τρίτη

Κάποτε αισθανόμουν πως μόνο μέσα από παράσταση μπορώ να κάνω επανάσταση...
Τώρα αισθάνομαι πως μόνο μέσα από επανάσταση μπορώ να κάνω παράσταση...


13.09.2017 Τετάρτη

Αν ήταν Τρίτη σήμερα, αυτό το δεκατρία,
θα θεωρούνταν άτυχο, πως φέρνει δυστυχία,
και κάποιοι άνθρωποι, ελπίζω όχι πολλοί,
θα νόμιζαν πως έρχεται κάποια καταστροφή,
Αν έπεφτες, αν σκόνταφτες, αν γλίστραγες εσύ,
Αν κάτι σου συνέβαινε, σε μια κακιά στιγμή,
Θα σου έλεγαν πως φταίει αυτή η ημερομηνία,
Αυτή εδώ η Τρίτη, με αυτό το δεκατρία...
Μα ας το σκεφτούμε λογικά, πως είναι δυνατό;
Να έρχεται η γουσουζιά από έναν αριθμό;
Από μικρή σκεφτόμουν, αυτό είναι γελοίο...
Κι όμως συμβαίνει σοβαρά και δεν είναι αστείο...
Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν πως έρχεται κακό
από το χρώμα μίας γάτας, αν είναι σκοτεινό!
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν πως κάτι θα συμβεί,
αν περάσεις κάτω από μία σκάλα, σε μια τυχαία στιγμή!
Οι καθρέφτες είναι για να δείχνουν τον εαυτό μας,
Κι αν σπάσουν καταστρέφουν μόνο το ειδωλό μας,
Οι ομπρέλες είναι για να φέρνουν προστασία,
Και όπου κι αν ανοίξουν, δεν φέρνουν ατυχία.
Δεν φταίνε τα αντικείμενα για δεισιδαιμονίες
Δεν φταίνε οι αριθμοί για ανόητες ερμηνείες
Ευθύνεται ο άνθρωπος για ανθρώπινες προλήψεις,
Για τέτοιου τύπου της ζωής γελοίες απορρίψεις.
Γιατί δεν είναι απόρριψη για έναν αριθμό
Να τον θεωρούνε δήθεν πως φέρνει το κακό;
Γιατί δεν είναι απόρριψη για μία γάτα σε ένα δρόμο
Να την θεωρούν δήθεν πως μπορεί να φέρει πόνο;
Αυτά είναι παράλογα, αυτά είναι αστεία,
Αυτά είναι γελοία κι όχι στην θεωρία...
Το δύο χιλιάδες δέκα επτά είναι σχεδόν τρομαχτικό
να θεωρούμε ακόμα άτυχο αυτόν τον αριθμό.
Μακάρι να είχε φωνή αυτό το δεκατρία
για να μας πει πώς νιώθει για αυτήν την ιστορία.
Μακάρι να είχαν φωνή αυτές οι Τρίτες
για να μας πουν πως νιώθουν για αυτές τις ήττες.
Αλλά σήμερα δεν είναι Τρίτη, δεν έχει σημασία,
κανείς δεν ασχολείται με την δήθεν ατυχία.
Επειδή είναι Τετάρτη, αυτό το δεκατρία,
Θεωρείται μια απλή, καλή, ημερομηνία...
Ναι, ναι, δεν είναι λογικό...
Μα πια είμαι εγώ για να το πω...
Νομίζω αυτό είναι αρκετό...
Ας σταματήσω ως εδώ...



9/11/17

Διαλύθηκε το σύμπαν (μου)




Διαλύθηκε το σύμπαν μετά από αυτήν την παράσταση. Ένας από τους λόγους... ήμουν ευτυχισμένη. Και την ευτυχία, καμιά φορά, δεν σου την συγχωρούν οι γύρω σου... Γνώριζα τι θέλω να κάνω στην ζωή μου, προσπαθούσα μόνο για αυτό, είχα φτιάξει μια παράσταση που ήταν ακριβώς όπως την ήθελα να είναι, αισθανόμουν αισιόδοξη και δυνατή (αν και η παράσταση ήταν απέραντα σκοτεινή), ένιωθα έτοιμη για όλα και αποφασισμένη... να τα καταφέρω... να προσπαθήσω, τουλάχιστον, με όλες μου τις δυνάμεις για να τα καταφέρω (παρόλο που ήδη είχα ασχοληθεί αρκετά χρόνια με το θέατρο και είχα ήδη προλάβει να απογοητευτώ από το πώς είναι τα πράγματα εδώ)... Πίστευα πως υπάρχει τρόπος και δρόμος και για εμένα... και ήμουν αποφασισμένη να τον βρω. Και μετά; Τι έγινε; Όπως έγραψα... διαλύθηκε το σύμπαν (μου). Άλλαξαν οι συμπεριφορές γύρω μου (όπως συνηθίζεται να συμβαίνει όταν αισθάνεσαι αισιόδοξος και δυνατός και πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις τα πράγματα να πάνε προς το καλύτερο). Φιλία, συνεργασία, έρωτας, σχέσεις, επαγγελματικά, προσωπικά... Μπουμ. Έχασα αγαπημένα άτομα όχι με την έννοια του θανάτου αλλά με την έννοια της ζωής. Και πονάει διαφορετικά το να χάνεις από την ζωή σου... ζωντανούς ανθρώπους... κοντινούς σου ανθρώπους επειδή αλλάζουν οι συμπεριφορές τους... Έχω την αίσθηση πως ποτέ δεν ενώθηκε εκείνο το τότε μου με το τώρα μου... Έτσι συνήθιζα να λέω και να σκέφτομαι. Από εκείνο το σημείο της ζωής μου κάτι γκρεμίστηκε μέσα μου. Καθώς κλονίστηκε μέσα μου η Εμπιστοσύνη και η Αγάπη. Το να γίνεται κομμάτια από διαφορετικά άτομα από την μία η έννοια της φιλίας και της συνεργασίας και από την άλλη η έννοια του έρωτα και της αγάπης. Ω! Ναι. Μου πήρε χρόνια να συνέλθω. Παρόλο που κυκλοφορούσα ανάμεσα στους ανθρώπους... δεν ζούσα ανάμεσα σε αυτούς. Ένιωσα μόνη μου. Πάντα ένιωθα μόνη μου. Αλλά εκείνη η χρονιά με αποτελείωσε. Αγαπημένο 2005 που σκότωσες μέσα σε λίγους μόνο μήνες σχεδόν τα πάντα...

Μετά την συνέχεια την ξέρετε. Το πιθανότερο την έχετε βιώσει κι εσείς. Σηκώθηκα. Συνέχισα. Χωρίς να ξέρω πώς. Αλλά... προσπαθήσα να συνεχίσω. Και τώρα κάπως σκέφτομαι... πως όλα είναι ενωμένα. Εννοώ... πάντοτε ένιωθα πως κόπηκε η κλωστή με εκείνον τον εαυτό μου. Αλλά η κλωστή με τον εαυτό μας δεν κόβεται ποτέ. Ποτέ; Ναι, ποτέ, όχι, όσο συνεχίζουμε να ζούμε. Η κλωστή με τους άλλους; Μπορεί. Με εμάς; Με τον εαυτό μας; Όχι. Για αυτό όσο κι αν ανησυχήσατε πως κάπου, κάπως, χάσατε κάτι... σας βεβαιώνω... κάπου, κάπως μέσα σας βρίσκεται ακόμα αυτό το κάτι που νομίσατε πως χάσατε. Απλά, ίσως, να έχει λίγο αλλαγμένη μορφή και για αυτό δεν το αναγνωρίζετε και για αυτό είναι τόσο δύσκολο να το βρείτε...


Και σκέφτηκε η... Μαριλού.



(Σεπτέμβριος)


10.09.2017 Κυριακή

Υπάρχουν οι άνθρωποι που ξυπνάνε νωρίς και οι άνθρωποι που ξυπνάνε αργά.
Υπάρχουν οι άνθρωποι που κοιμούνται νωρίς και οι άνθρωποι που κοιμούνται αργά.
Συνήθως, αυτοί που κοιμούνται νωρίς, ξυπνάνε νωρίς και αυτοί που κοιμούνται αργά, ξυπνάνε αργά.
Ανήκω σε αυτούς που κοιμούνται αργά και που ξυπνάνε νωρίς. Έτσι μεγαλώνει και η ημέρα και η νύχτα. Έτσι αισθάνομαι πως καταφέρνω να ζήσω παραπάνω χρόνο από όσο κανονικά μου αναλογεί. Είναι μια μικρή ψευδαίσθηση σε μια μεγάλη πραγματικότητα ή μια μεγάλη ψευδαίσθηση σε μια μικρή πραγματικότητα. Κοροϊδεύω τον εαυτό μου... πως νικάω τον χρόνο απλώνοντας την ζωή σε περισσότερες ώρες... Δεν θα άλλαζα με τίποτα τα ήσυχα πρωινά ούτε και τα ήρεμα βράδια. Οι ημέρες είναι για την επεξεργασία και οι νύχτες για την δημιουργία. Καμιά φορά, ισχύει και το αντίστροφο. Την ημέρα περπατάω και την νύχτα γράφω. Καμιά φορά, ισχύει και το αντίστροφο. Χωρίς τις ανατολές και τις δύσεις, το μυαλό μου και το σώμα μου θα ήταν κουρασμένα κι αδειασμένα. Όλα όσα είμαι... τα οφείλω στο πολύ πρωί και στο πολύ βράδυ. Το «λίγο» έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν μου αρκούσε. Όλα όσα γίνομαι... τα οφείλω σε εκείνα τα άκρα που κάποτε έφτασα ή που κάποτε θα φτάσω. Βέβαια... αυτό δεν σημαίνει... πως δεν χρειάζεται όλη η υπόλοιπη ημέρα για να υπάρξεις... πως δεν χρειάζεται να περπατήσεις όλη εκείνη την διαδρομή που βρίσκεται στην μέση των άκρων... Εκεί είναι όλη η προετοιμασία... Στην διάρκεια του ενδιάμεσου... Αλλά και πάλι... γεννιέμαι και πεθαίνω στην αρχή και στο τέλος... της κάθε μέρας...


11.09.2017 Δευτέρα

Ο φόβος σταματάει την προσπάθεια και η προσπάθεια σταματάει τον φόβο.