365 Ημέρες. 66.

 

365 Ημέρες

 

66

 

25.05.2023 Παρασκευή

 

Κοίταξα τα χαρτιά μου.

 

Εδώ βρίσκονται όλα.

 

Ιατρικές εξετάσεις, ακατανόητη εφορία, διαφημιστικές κάρτες, εγγυήσεις αντικειμένων, καθημερινά μηνύματα, πρόχειρα ποήματα, κάρτες ευχών, περιτυλίγματα δώρων, συνεντεύξεις σε εφημερίδες, άρθρα σε περιοδικά, βιβλιοπροτάσεις, προγράμματα εβδομαδιαία, ημερολόγια μηνιαία, στόχοι ανεκπλήρωτοι, όνειρα άπιαστα, μπερδεμένες σημειώσεις, φιλοσοφικές φωτοτυπίες, αφίσες παραστάσεων, προσχέδια προγραμμάτων, παρατάσεις προβών, προετοιμασίες μαθημάτων, φάκελοι ομάδων, τετράδια σκέψεων, σημειωματάρια λέξεων, πρόχειρα γράμματα, χιουμοριστικά οράματα, ιδέες παιχνιδιών, δράσεις προσπαθειών, εφαρμογές σκοπών, κομμένες γελοιογραφίες, ατελείωτες ιστορίες, ψαγμένες δηλώσεις, αστείες διατυπώσεις, θλιμμένες αναμνήσεις, πολύτιμες μνήμες, σπάνιες φωτογραφίες, ατμοσφαιρικές εικόνες, χαμένα τηλέφωνα, σκόρπιες διευθύνσεις, ξεχασμένα ονόματα, μαζεμένες λίστες, αμέτρητοι σελιδοδείκτες... Φιγούρες σβησμένες, μουτζούρες σκισμένες... Ρίμες τσαλακωμένες... Στιγμές Αγαπημένες...

 

Όλα βρίσκονται εδώ.

 

(Και όχι μόνο μπροστά μου μα και μέσα μου...).

 

-

 

Το έγραψα μία εβδομάδα πριν, Φίλε μου, όταν προσπαθούσα να τακτοποιήσω τα χαρτιά της ζωής μου...

 

Με αγάπη που δεν σκίζεται, δεν σβήνεται, δεν τσαλακώνεται, δεν μουτζουρώνεται...

 

Μαριλού.

 

365 Ημέρες. 65.

 

365 Ημέρες

 

65

 

24.05.2023 Πέμπτη

 

Βρισκόμαστε, λοιπόν, στο σημείο: 65 ημέρες γραψίματος! Το πιστεύεις, Φίλε μου; 65 συνεχόμενες ημέρες, γράφω... σου γράφω! Έμειναν μόνο άλλες 300! Για να δούμε, αν θα σου γράψω, τελικά 365 ημέρες... Για να δούμε!

 

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου ένα Όνειρό μου!

 

Το όνειρο που είδα το ταραγμένο βράδυ μεταξύ της Κυριακής των εκλογών και της Δευτέρας των αποτελεσμάτων.

 

Ένας σκηνοθέτης (που έχουμε συνεργαστεί και στην πραγματικότητα), ήθελε να συνεργαστούμε, να παίξω στην καινούργια του ταινία (ή αλλιώς στην καινούργια του ταλαιπωρία), τον μοναδικό ρόλο του σεναρίου, τον πρωταγωνιστικό.

 

Θα ήμουν μόνο εγώ, για τρεις ώρες, κλεισμένη σε ένα ασανσέρ. Αυτό ήταν το σενάριο.

 

Ο εγκλεισμός και ο εγκλωβισμός.

 

Στο όνειρο φάνηκε πως είχα πάρει την απόφασή μου και πως θα συνεργαζόμουν, πως θα το έκανα, πως θα έπαιζα στην ταινία (η ιδέα της ταινίας μου άρεσε και με ενθουσίαζε, την θεωρούσα μεγάλη υποκριτική πρόκληση και ένιωθα πως ήθελα να το κάνω!). Ταυτόχρονα, είχα, όμως, και μία απορία που επιλέγω να ξανασυνεργαστώ με τον συγκεκριμένο άνθρωπο και κάτι μέσα μου δεν το ένιωθα «σωστό».

 

Τελικά... Με είδα μέσα στο ασανσέρ. Μόνη μου. Κλεισμένη.

 

Ξεκίνησαν πρόβες; Ξεκίνησαν γυρίσματα; Νομίζω πως ξεκίνησαν τα γυρίσματα...

 

Ξύπνησα με το αίσθημα του εγκλωβισμένου,

από το ασανσέρ του ονείρου στο «ασανσέρ» της ζωής.

 

Σε αυτά τα καθημερινά «πάνω-κάτω» μας.

 

Αυτό ήταν, Φίλε μου, το Όνειρό μου!

 

Είδα κι άλλο ένα Όνειρο, μερικές ημέρες πριν τις εκλογές, με τους πολιτικούς. Α, αυτό είχε πολύ γέλιο και το συναίσθημά του ήταν εντελώς αντίθετο με το συναίσθημα που σου περιέγραψα παραπάνω! Είχε χιούμορ, ήταν σαν κωμωδία-παρωδία... αλλά δεν βρίσκω τώρα το χαρτί που το σημείωσα... Σε όποιον το διηγήθηκα ακόμα γελάει με αυτό το Όνειρο! Κι εγω ξύπνησα σχεδόν γελώντας... Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί και ξαναγράψει... το χιούμορ σώζει!!!

 

Με μη εγκλωβισμένη Αγάπη που, πού και πού, επιτρέπει στον εαυτό της να βλέπει τον κόσμο χιουμοριστικά...

 

Μαριλού.

 

365 Ημέρες. 64.

 

365 Ημέρες

 

64

 

24.05.2023 Τετάρτη

 

Γράφεται μόνη της η ιστορία,

λένε πολλοί συγγραφείς,

για τα δικά τους έργα-βιβλία,

αν τους διαβάσεις ίσως το δεις...

 

Οι ήρωες έχουν δική τους ζωή,

και μεταξύ τους συνομιλούν.

Οι συγγραφείς τους δίνουν πνοή,

μα πρώτα ακούν τι έχουν να πουν.

 

Οι ιδέες με ορμή ξεχωρίζουν,

ζητάνε αφοσίωση και προσοχή,

σε όποιον τις ακολουθεί γυρίζουν,

κι έρχονται κι άλλες ιδέες βροχή...

 

Και μετά η δημιουργία φυτρώνει,

κι η τέχνη ασταμάτητα ανθίζει,

οι συγγραφείς θα μείνουν και πάλι μόνοι,

μα το έργο τους θα συνεχίζει...

-

 

Από το σημερινό γράψιμό μου, Φίλε μου...

 

Με καλλιτεχνική Αγάπη

 

Μαριλού.

 

365 Ημέρες. 63.

 

365 Ημέρες

 

63

 

23.05.2023 Τρίτη

 

Έστω ότι έχεις μία μοναδική συνεδρία,

μπορείς να εστιάσεις σε τέσσερα σημεία!!!!

 

Έτσι ώστε και μία ομαδική συνάντηση να λειτουργήσει,

και μέσα σε ένα τρίωρο κάπου να οδηγήσει!

 

Το ένα τρίτο της συνεδρίας να καταναλώνει,

το κάθε "ασθενής" με τη σειρά να διατυπώνει,

έναν στόχο συγκεκριμένο και προσωπικό,

όχι απαραίτητα με κάποιο γεγονός τραυματικό,

αλλά με κάτι που στη ζωή έντονα τον απασχολεί,

σε σχέση με τους άλλους να το αισθάνεται πολύ,

που να θέλει να το δουλέψει και να τον αφορά,

ακόμα κι αν είναι μόνο για αυτήν την μία φορά!

 

Αυτό είναι το πρώτο βήμα, το πρώτο σημείο,

και πάμε να περάσουμε στο νούμερο δύο!

 

Αφιερωνόμαστε στων Ανθρώπων τα αιτήματα,

εστιάζουμε μόνο στα συγκεκριμένα ζητήματα,

τα μεταφέρουμε όλα στο Εδώ και στο Τώρα,

αυτήν την στιγμή, σ΄ αυτήν την Ομάδα, αυτήν την ώρα!

«Νιώθω μόνος, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα.»,

«Μπορείς να μιλήσεις για την μοναξιά που νιώθεις εδώ στην Ομάδα;».

Ένα μικρό παράδειγμα για τον συντονιστή,

πώς το κάθε «θέλω» κάθε μέλους να χειριστεί,

αντί να πάμε σε ό,τι έφερε κάποιον στο νοσοκομείο,

φροντίζουμε τη διαπροσωπική συμπεριφορά, αυτό είναι το δεύτερο σημείο!

Στην μοναξιά σου εσύ έχεις ευθύνη;

Το σήμερά σου σε σχέση με αυτό τι σου δίνει;

 

Και προχωράμε στο τρίτο στάδιο με τους παρατηρητές,

ειδικευόμενοι ψυχίατροι, μπορεί και φοιτητές.

 

Αφού η συνάντηση της Ομάδας τελειώσει,

στο μοντέλο αυτό που έχουμε ήδη διαμορφώσει,

μπαίνουν οι παρατηρητές για να συζητήσουν,

και την συνεδρία που άκουσαν να την αναλύσουν,

είναι μπροστά οι θεραπευόμενοι και παρακολουθούν,

και μέσα από αυτό μπορεί να βοηθηθούν!

Το θεραπευτικό έργο διευκολύνεται,

και το κουβάρι αρχίζει να λύνεται.

 

Και στο δεκάλεπτο το τελευταίο,

το τέταρτο βήμα το τόσο γενναίο!

 

Τα μέλη της Ομάδας εντυπώσεις συζητάνε,

και πάνω σε ό,τι άκουσαν (από τους παρατηρητές) μιλάνε.

 

Έτσι στις τρελές συνθήκες όπου μία Ομάδα δεν θα ξαναβρεθεί,

και πάλι υπάρχει ένα σύστημα που αξίζει να αναφερθεί...

 

Κάθε Άνθρωπος μπορεί να βρει κάτι,

που θα τον βοηθήσει στο δικό του μονοπάτι.

 

Αυτά ήταν τα τέσσερα σημεία...

Που, ίσως, να μας φέρουν ηρεμία...

-

 

Φίλε μου, το έγραψα χθες! Όπως φαίνεται είναι πολύ επηρεασμένο από τα βιβλία που διαβάζω!

 

Θα αποδεχτώ το συναἰσθημά μου των ημερών και θα συνεχίσω το γράψιμο, το διάβασμα, την προσπάθεια, την προετοιμασία... Ημέρα Ομάδας σήμερα... Οπότε πάμε δυναμικά και δημιουργικά!

 

Με Αγάπη που συνεχίζει ό,τι κι αν συμβαίνει!

 

Μαριλού.

365 Ημέρες. 62.

 

365 Ημέρες

 

62

 

22.05.2023 Δευτέρα

 

 

Το αποτέλεσμα των εκλογών

πονάει και απογοητεύει.

Αυτό.

Και εμένα και άλλους.

Στερεί την ελπίδα.

 

Οι ίδιοι;

Οι ίδιοι.

Οι ίδιοι!

 

Θλίψη.

 

Για εμένα απέραντη θλίψη.

 

(Και όχι μόνο για εμένα... Πήγα να κάνω μάθημα στους φοιτητές σήμερα και στο βλέμμα τους είδα όλη την απογοήτευση του κόσμου. Ήταν τόσο βαρύ το κλίμα! Τι να πεις σε αυτά τα παιδιά; Τι μπορείς να πεις; Δεν υπάρχουν λόγια. Ευτυχώς, είχαμε μια ωραία συζήτηση. Εκείνοι θέλησαν να συζητήσουμε για αυτό. Χάρηκα τόσο που τους άκουσα! Κάπως σαν να μοιράστηκε το βάρος! Και, ευτυχώς, κάναμε ένα υπέροχο μάθημα. Και κάπως είδα τα πρόσωπά τους να φωτίζουν... Ευτυχώς, που υπάρχει η Τέχνη... ).

 

Με Αγάπη που αγκαλιάζει την απόγνωση.

 

Μαριλού.

365 Ημέρες. 61.

 

365 Ημέρες

 

61

 

21.05.2023 Κυριακή

 

 

Εκλογές.

 

Για μια ακόμα φορά...

ήξερα τι ΔΕΝ θα ψηφίσω

και δεν ήξερα τι να ψηφίσω.

Ήξερα, επίσης, πως λευκό ή ακύρο δεν ήταν στις δικές μου επιλογές.

Ούτε αποχή.

Όλες αυτές τις μέρες, βυθίστηκα στον κόσμο της πολιτικής.

Άκουσα τον έναν, τον άλλον, τον παράλλον...

Και σήμερα είχα ένα αίσθημα απόγνωσης.

Παρόλα αυτά, πήγα και ψήφισα.

 

Πήγα και μπισκοτάκια στην επιτροπή.

Τους ρωτησα κι αν θέλουν χυμό, καφέ, νερό...

Με κοίταξαν με χαμόγελο.

Με ρώτησε ένας που ήταν εκεί «Τον ξέρεις;» (τον κύριο που του έδωσα τα μπισκότα).

«Όχι, δεν τον ξέρω.», απάντησα.

Εκείνη την ώρα, είχαν έρθει κι άλλοι να ψηφίσουν. (Ὀταν πήγα εγώ ήταν άδεια, ήμουν μόνη μου).

Μου είπε ένας άλλος κύριος που ήταν στην σειρά...

«Αυτό είναι ακόμα πιο όμορφο! Το ότι δεν τον ξέρεις και έφερες κάτι!»

Χαμογέλασα κι εγώ...

«Είναι για όλους!» είπα «Για όλη την Ομάδα! Καλή δύναμη!» τους χαιρέτησα, έφυγα και ένιωσα πίσω μου την ατμόσφαιρα έστω και λίγο πιο ανάλαφρη από όπως την βρήκα όταν ήρθα...

 

Αυτό, ευτυχώς, δεν μπορούν να μας το στερήσουν. Το να είμαστε Άνθρωποι.

 

-

 

Φίλε μου, δεν συνηθίζω να μιλάω (πόσο μάλλον να γράφω!) για πολιτική, βέβαια, όλοι μας, είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, είτε μιλάμε είτε δεν μιλάμε για αυτήν, ό,τι και να κάνουμε, είμαστε μέρος της. Αυτό είναι ένα από τα λίγα γράμματά μου σε σχέση με αυτό το θέμα, λόγω της ημέρας. Όσα σου έγραψα τα σημείωσα σήμερα στο τετράδιό μου. Ειλικρινά, «έκαψα» το μυαλό μου ακούγοντας τους πολιτικούς. Εννοείται, φυσικά, πως η τέχνη απουσίαζε από παντού. Αλλά εδώ απουσιάζει η ζωή, δεν θα απουσιάζει η τέχνη;! Απεγνωσμένα έψαχνα, αναμέσα σε άλλα θέματα που με ενδιέφεραν να ακούσω, κάτι για τον καλλιτεχνικό κόσμο... Μία λέξη, μία φράση, μία κίνηση, κάτι, οτιδήποτε... Αλλά δεν βρήκα τίποτα...

 

Απόγνωση.

Απόγνωση για το πριν. Απόγνωση για το τώρα. Απόγνωση για το μετά.

Απόγνωση.

 

Προσπάθησα μέσα από την γνώση να διώξω την απόγνωση αλλά δεν τα κατάφερα. Δεν πειράζει.

Νομίζω έκανα ό,τι μπορούσα να κάνω.

 

Με Ανθρώπινη Αγάπη.

 

Μαριλού.

365 Ημέρες. 60.

 

365 Ημέρες

 

60

 

20.05.2023 Σάββατο

 

Γειά σου, Φίλε μου... Σήμερα μοιράζομαι κάτι από το χθες μου...

-

Ανέβηκα στο πατάρι.

 

Όλος ο κόσμος πέντε παιδιών... εδώ.

Παλιές τσάντες... Παιχνίδια... Σχολικά βιβλία...

Όλος ο κόσμος δύο γονιών... εδώ.

Δίσκοι... Κασέτες... Δαντελένια τραπεζομάντηλα.

 

Τι κάνω βουτηγμένη στο παρελθόν;

Προσπαθώ να κάνω χώρο στο παρόν...

 

Κατεβάζω καλοκαιρινά.

Ανεβάζω χειμωνιάτικα.

Μα ο καιρός είναι Ανοιξιάτικα Φθινοπωρινός

και Φθινοπωρινά Ανοιξιάτικος...

 

Κατεβαίνω από το πατάρι.

 

Αφήνω πίσω όλο το πριν.

Παίρνω το τώρα μου

και συνεχίζω προς το μετά μου.

-

 

Εύχομαι, Φίλε μου, να αφήνεις ό,τι θέλεις να αφήσεις και να κρατάς ό,τι θέλεις να κρατήσεις. Το πατάρι σου να είναι γεμάτο ή άδειο, όπως ακριβώς το θέλεις εσύ.

 

Με Αγαπή

που δεν μπορεί να στριμωχτεί σε καμία κούτα σε κανένα πατάρι

και που δεν μπορεί να κλειστεί και να κλειδωθεί πουθενά.

 

Μαριλού.