365 Ημέρες. 07.

 

365 Ημέρες

 

07.

 

Τρίτη 28.03.2023

 

 

Αγαπημένε και Αγαπητέ Φίλε,

 

για την ώρα, τα γραψίματά μου, είναι σε απόλυτη αντίθεσή με τη διάθεσή μου! Θα σου εξηγήσω μέσα στις επόμενες ημέρες! Η διάθεσή μου είναι μάλλον φωτεινή και τα γραψίματά μου είναι μάλλον σκοτεινά, εξαιτίας του βιβλίου που μάλλον διαβάζω... Χαχαχα. Αισθάνομαι πως πιο πολύ γράφω παρά διαβάζω! Σελίδα σελίδα προχωράει... όπως και η ζωή... Μέρα μέρα... Στο τετράδιό μου, σήμερα, σημείωσα «Σούπερ χαοτικό τετράδιο»! Χαχαχα (ξανά)! Μέσα σε αυτά που γράφω στο τετράδιό μου είναι όσα γράφω σε εσένα, όσα γράφω σε εμένα, όσα έχω να κάνω, όσα θέλω να κάνω, σκέψεις, συναισθήματα, στόχοι, όνειρα, προγράμματα, σχέδια... όλα μαζί! Ανακατεμένα!

 

Ας μοιραστώ, πάλι, κάτι που δεν γράφτηκε ούτε στο προχθες ούτε στο χθες μα στο σήμερά μου...

 

Ήμουν κλειστή.

Ήθελα να ανοίξω.

Αλλά δεν μπορούσα.

Το άνοιγμα ήταν άγνωστο.

Δεν γνώριζα πώς να το κάνω.

Μέχρι που έπεσα.

Και άνοιξα με το πέσιμό μου.

Έσπασα.

Και έμεινα ανοιγμένη.

Για πάντα.

 

-

 

Και αυτό...

 

Θα

 

 

Θα. Θα. Θα. Θα. Θα. Θα. Θα.

 

Θα φύγω.

Θα μείνω.

Θα έχω.

Θα είμαι.

Θα γίνω.

Θα θέλω.

Θα νιώθω.

 

Θα. Θα. Θα. Θα. Θα. Θα. Θα.

 

Αποφεύγοντας το σήμερα.

Αποξενώνοντας το χθες.

Αποδιώχνοντας το αύριο.

 

Πόσες φορές στη ζωή σου...

Είπες

Έγραψες

Ένιωσες

Έκανες

Έπλασες

Έφτασες

Έγινες

«Θα»;

 

Είμαι το «Θα» σου.

Όλα τα «Θα» που είπες ποτέ...

 

Και ήρθε η ώρα να με αποχαιρετήσεις...

 

-

 

Φιλιά, Φίλε μου...

 

Με, στο τώρα, Αγάπη

 

Μαριλού.

-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις, να στηρίξεις το Θέατρο μου, εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα:

IBAN: GR9301101100000011093333471   

M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 06.

 

365 Ημέρες

 

06.

 

Δευτέρα 27.03.2023

 

 

Αγαπητέ και Αγαπημένε Φίλε,

 

Οι πέντε πρώτες ημέρες γράφτηκαν ήδη...

Έμειναν 360 ημέρες, άγραφες και αβίωτες, ακόμα...

 

Ας μοιραστώ κάτι που δεν γράφτηκε ούτε στο χθες ούτε στο προχθες μα στο σήμερά μου...

 

Προστατευτικό ρούχο δεν μου έπλεξαν,

δεν με αγκάλιασαν, δεν με έπαιξαν,

δεν υπήρχε ασφάλεια, δεν υπήρχε φροντίδα,

δεν υπήρχε Αγάπη, δεν υπήρχε ελπίδα,

ατελείωτος πόνος και φόβος το χθες,

και στο σώμα ακόμα αχνές αμυχές...

Πώς τη ζωή να διαχειριστώ;

Και μέσα από το θάνατο πώς να οριστώ;

Μακάρι να μου είχαν δώσει εφόδια,

που βοηθούν να διαλύουν τα εμπόδια...

Μα δεν μπορεί να ζει κανείς με ένα «μακάρι»!

Κανένας άλλος δεν θα σου κάνει αυτή τη χάρη...

Εσύ πρέπει τα ρούχα προστασίας σου να πλέξεις,

εσύ το κουβάρι ευαισθησίας σου να ξεμπλέξεις,

εσύ να βγεις στον κόσμο και να τρέξεις,

εσύ να βρεις τον τρόπο για να παίξεις,

στης ζωής την αιώνια παρτίδα,

εσύ θα φτιάξεις τη δική σου ελπίδα...

 

 

Με ελπιδοφόρα Αγάπη

 

Μαριλού

---

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις να συνεχίσω να δημιουργώ, εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα:

IBAN: GR9301101100000011093333471   

M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 05.

 

365 Ημέρες

 

05.

 

Κυριακή 26.03.2023

 

Αγαπημένε μου Φίλε...

 

Στο διάβασμα «χάνω» το γράψιμο...

Στο γράψιμο «χάνω» το διάβασμα...

Και στο διάβασμα και στο γράψιμο...

Και στο γράψιμο και στο διάβασμα...

«Χάνω» τον εαυτό μου...

 

Νόμιζα πως θα τελειώσω γρήγορα το τετράδιό μου και τελικά προχωράω απίστευτα αργά...

Γιατί;

Γιατί διαβάζω...

 

Αυτό έγραψα στο προχθες μου...

 

 

Για κάθε «ναι», δύο-τρία «όχι»...

Τι έπιασες μες στην απόχη;

Τι άφησες έξω από αυτήν;

Μήπως τα «δεν» σου και τα «μην»;

Θα φύγεις. Θα γυρίσεις.

Πυρετώδεις προσκολλήσεις.

Αποδοχή σε παραιτήσεις.

Θα πεθάνεις και θα ζήσεις.

Για να πάρεις αποφάσεις,

θα «νικήσεις» και θα «χάσεις»,

μέχρι να αντιληφθείς:

«Δεν μπορείς να ηττηθείς!»

Η ζωή είναι σκληρή

και, συγχρόνως, πονηρή.

Η ζωή είναι μαγεία!

Μια βαθιά διαδικασία...

 

-

 

Και αυτό...

 

 

Δεν προλαβαίνω το γράψιμό μου,

το σκίσιμό μου, τα ράψιμό μου.

Δεν προλαβαίνω να με μπαλώσω,

αδυνατώ να μεγαλώσω.

Και δεν βρίσκω την βελόνα,

χάνομαι μες στον αγώνα.

Και δεν έχω την κλωστή,

και η φορά είναι νιοστή...

Δεν υπάρχει το μολύβι,

Κι η ζωή σαν να με στίβει...

Και η γόμα ξεχασμένη,

είμαι ξεχαρβαλωμένη,

η στιγμή ξεχειλωμένη,

κάτι φεύγει κάτι μένει,

Σπασμένη η ραπτομηχανή μου...

Θλιμμένη η γραφομηχανή μου...

Δεν μπορώ ούτε να ραφτώ,

ούτε όμως να γραφτώ...

Μα μπορώ να συνεχίσω,

κάπως να δημιουργήσω!

Και μπορώ να Αγαπήσω

το δικαίωμα να ζήσω!!!

 

-

 

Εύχομαι, Φίλε μου, να βρίσκεις τρόπους δυναμικούς για να αγκαλιάζεις τις αγωνίες σου...

 

Σου στέλνω Δυναμική Δημιουργία! Για το «τώρα» σου και για το κάθε «τώρα» σου!

 

Με Απεριόριστη Αγάπη

 

Μαριλού.

-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μόνο μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις, για να καταφέρω κάποτε να γυρίσω την δική μου ταινία, εδώ:
Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα:
IBAN: GR9301101100000011093333471   

M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 04.

 

365 Ημέρες

 

04.

 

Σάββατο 25.03.2023

 

Αγαπητέ μου Φίλε...

 

Στο διάβασμα βρίσκω το γράψιμο...

Στο γράψιμο βρίσκω το διάβασμα...

Και στο διάβασμα και στο γράψιμο...

Και στο γράψιμο και στο διάβασμα...

Βρίσκω τον εαυτό μου...

 

Νόμιζα πως θα τελειώσω γρήγορα το βιβλίο μου και τελικά προχωράω απίστευτα αργά...

Γιατί;

Γιατί γράφω...

 

Αυτό έγραψα στο χθες μου...

 

 

Η απόγνωση σε τέχνη θα μεταμορφωθεί,

και της ζωής η γνώση σε ουσία μας ωθεί,

σε όσα μας ανησυχούν ας μην αναλωθούμε,

σε όλα τα "ασήμαντα" μαζί ας αντισταθούμε...

Σε ένα απόφθεγμα φιλοσοφίας,

Σε ένα βιβλίο λογοτεχνίας,

Σε μία στιγμή μίας ταινίας,

Σε μία κουκκίδα δημιουργίας,

μπορεί κάποιος να βοηθηθεί,

και το κουβάρι να λυθεί,

αρκεί να αφεθεί, αρκεί να αφεθεί,

μπορεί το νόημα να βρεθεί...

Σε μια διατύπωση ιδιοφυΐας,

Σε μια εντύπωση μιας ιστορίας,

μπορεί ο χρόνος να νικηθεί,

μπορεί το τέλος να ηττηθεί,

Σε μία έκθεση, σε μία έκφραση, σε μία σκηνή,

Σε μία γραμμή είναι η μοίρα μας κοινή...

 

 

Εύχομαι, Φίλε μου, να βρἰσκεις τρόπους δημιουργικούς για να αντιμετωπίζεις τις ανησυχίες σου...

 

Σου στέλνω Δημιουργική Δύναμη! Για το σήμερά σου και για το κάθε σήμερά σου!

 

Με μεταμορφωτική Αγάπη

 

Μαριλού.

-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μόνο μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις, να στηρίξεις τις Θεατρικές μου Ομάδες να συνεχίσουν να υπάρχουν, εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα: IBAN: GR9301101100000011093333471     M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 03.

 

365 Ημέρες

 

03.

 

Παρασκευή 24.03.2023

 

Φίλε μου,

 

Πότε θα πηγαίνω κοντά και πότε θα πηγαίνω μακριά... μέσα στον χωροχρόνο...

Πότε απλά θα μένω στο «εδώ».

 

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου κάτι από το πιο κοντινό παρελθόν, το έγραψα πριν μία μέρα, χθες.

 

Θέλω κάτι μικρό να ρωτήσω...

Τι, αλήθεια, αφήνουμε πίσω;

Όταν φύγουμε από αυτήν τη ζωή...

Όταν διακοπεί με θάνατο η ροή...

Τι θα μείνει από όσα νιώσαμε;

Από όσα λάβαμε, από όσα δώσαμε;

Συναισθήματα; Συλλογισμοί;

Ανθρώπινοι κυμματισμοί.

Από όλα μόνο αυτό θα μείνει.

Αυτό πιστεύω πως θα γίνει.

Ομόκεντροι κύκλοι επιρροής...

Αυτό είναι το νόημα της ζωής...

Αφήνω κάτι απ' τον εαυτό μου...

Κι επηρεάζω τον διπλανό μου...

Με πρόθεση, συνειδητή ή μη,

τη διαμορφώνω τη γραμμή,

στην οποία όλοι περπατάμε,

μέχρι να πεθάνουμε και μετά πού πάμε;

Στο τίποτα και στο κενό,

δεν υπάρχει κάτι πέρα από το «Εδώ»,

με τον τρόπο μας βοηθάμε,

τον κόσμο αυτόν που Αγαπάμε,

ακόμα και αφού χαθούμε,

και αφού εξαφανιστούμε.

Αν το άγριο γίνει ήμερο,

το «νικάμε» το εφήμερο,

αν μείνει πίσω η καλοσύνη,

αν γεννηθεί η εμπιστοσύνη,

αν σκορπίσει η ευγένειά μας,

αν οριστεί η «έννοιά» μας

Θα έχει μείνει η Ανθρωπιά,

για τα δικά μας τα παιδιά,

για τους επόμενους, για όσους ζουν,

όλους αυτούς που ακολουθούν,

και για τα αδέρφια μας, για τους Ανθρώπους,

και για τη φύση και για τους τόπους,

και για τα ζώα και για τη Γη...

Έτσι θα έρθει η αλλαγή.

 

Θέλω κάτι να απαντήσω...

Τι, αλήθεια, μένει πίσω;

Ανθρώπινοι βηματισμοί.

Ανθρώπινοι κυμματισμοί.

 

Μέσα στα όποια βήματά μας,

υπάρχουνε τα ποιήματά μας,

τα άγραφα τα ομαδικά,

αυτά που γράφει η Ανθρωπιά.

 

Και τι σημαίνει «Ομαδικότητα»;

Να τη φροντίζεις την Ανθρωπότητα...

 

Και αυτό ήταν το σημερινό μοίρασμά μου σε σχέση με το χθεσινό γράψιμο-διάβασμά μου... Γράφτηκε, επίσης, πρόχειρα στο τετράδιό μου... δεν γνωρίζονται-αναγνωρίζονται-διαβάζονται-ξεκουράζονται τα γράμματα του αλφαβήτου, ο γραφικός μου χαρακτήρας, δεν είναι ούτε γραφικός ούτε χαρακτήρας! Αλλά δεν πειράζει!

 

Εύχομαι να σε φροντίζεις. Μόνο αυτό. Απλά αυτό. Να φροντίζεις, ουσιαστικά και ολοκληρωτικά, τον εαυτό σου.

 

Με, γεμάτη Ανθρωπιά, Αγάπη

 

Μαριλού.

-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μόνο μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις, για να καταφέρει κάποτε να κυκλοφορήσει το δικό μου βιβλίο, εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα: IBAN: GR9301101100000011093333471 M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 02.

 

365 Ημέρες

 

02.

 

Πέμπτη 23.03.2023

 

Φίλε μου,

 

Πότε θα πηγαίνω προς τα πίσω και πότε θα πηγαίνω προς τα μπροστά... μέσα στον χρόνο...

Πότε θα μοιράζομαι πράγματα σε σχέση με το παρελθόν και πότε θα μοιράζομαι πράγματα σε σχέση με το μέλλον...

Πότε απλά θα μένω στο παρόν.

 

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σου κάτι από το κοντινό παρελθόν, το έγραψα πριν δύο μέρες, προχθές.

 

 

Μία έχει αποστολή η βαθιά φιλοσοφία,

να ανακουφίσει, όσο μπορεί, τη δική μας δυστυχία...

Ποια είναι η ρίζα; Ποια είναι η πηγή;

Που άγχος-στενοχώριες μας δημιουργεί;

Ο φόβος του θανάτου φέρνει μίσος για ζωή;

Ο φόβος του θανάτου διακόπτει τη ροή.

Ο φόβος του θανάτου φτάνει στην αποφυγή;

Ο φόβος του θανάτου σε σκοτάδι οδηγεί.

Πλάθουμε εκδοχές αθανασίας.

Πλέκουμε στιγμές ουσίας.

Μα όποια κι αν είναι η δραστηριότητά μας,

θα έρθει στην επιφάνεια και η θνητότητά μας...

να μας θυμίσει το παροδικό,

να μας θυμίσει πως φεύγει το «εδώ».

 

Και πώς να φτάσουμε στην αταραξία;

Πώς να αγγίξουμε την όποια ευτυχία;

Πώς να ξεπεράσουμε το φόβο του θανάτου;

Με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του;

 

Να αποθηκεύουμε και να ανακαλούμε...

όποια ευτυχία ζήσουμε, όποια ευτυχία ζούμε!

 

Ναι, είμαστε Άνθρωποι.

Ναι, είμαστε θνητοί.

Ναι, είμαστε Άνθρωποι.

Δεν είμαστε θεοί.

 

Μα, όμως, το ζητούμενο δεν ήταν, δεν είναι θεϊκό.

Το νόημα της ζωής κάθε Ανθρώπου είναι μοναδικό.

 

Δεν βρίσκεσαι στον θάνατο.

Μα είσαι στη ζωή.

Κι ακόμα και η ψυχή σου,

είναι κι αυτή θνητή.

 

Μα πριν βρεθείς στο «τίποτα» στο «κάτι» θα βρεθείς.

Κι αυτά που είναι ανείπωτα... εσύ να μας τα πεις.

Και όσα είναι σκοτεινά... να μην τα φοβηθείς.

Πριν να βουτήξεις στο κενό... κολύμπησε όσο ζεις...

 

 

Αυτό ήταν το σημερινό μοίρασμά μου... Το έγραψα πρόχειρα στο τετράδιό μου... με κάτι μουτζούρες-γράμματα που είναι αδύνατον να τα αναγνωρίσει κανείς. Διαβάζω ένα βιβλίο σε σχέση με το φόβο του θανάτου σε ένα στάδιο της ζωής που δεν είχα διάθεση να διαβάσω ούτε για το φόβο ούτε για το θάνατο ούτε για το φόβο του θανάτου... Για το θάνατο του φόβου, ποιος ξέρει;, μπορεί και να είχα διάθεση να διαβάσω! Όμως, αυτό το βιβλίο, ήρθε στα χέρια μου, το έκανα να έρθει στα χέρια μου, θα εξήγησω άλλη στιγμή το λόγο, και χαίρομαι που ήρθε γιατί, δεν το περίμενα, αλλά, πραγματικά, έχει πολύ ενδιαφέρον. Και λειτουργεί και ωραία, συνδυαστικά και συμπληρωματικά, με ένα άλλο βιβλίο που διαβάζω, ταυτόχρονα. Θα σου γράψω άλλη φορά σε σχέση με αυτά τα δύο βιβλία... Για την ώρα, μοιράζομαι γραψίματα και μετά θα μοιραστώ και διαβάσματα...

 

Αυτά, Φίλε μου!!!

 

Εύχομαι να είσαι καλά. Μόνο αυτό. Απλά αυτό. Να είσαι, ουσιαστικά και ολοκληρωτικά, καλά.

 

Με, χωρίς φόβο, Αγάπη

 

Μαριλού.



-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μόνο μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με βοηθήσεις, για να καταφέρω να φτιάξω κάποτε τον δικό μου καλλιτεχνικό χώρο, εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα: IBAN: GR9301101100000011093333471 M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)

365 Ημέρες. 01.

 365 Ημέρες

01.

Τετάρτη 22.03.2023

Δεν είναι αρχή της μέρας, δεν είναι αρχή της εβδομάδας, δεν είναι αρχή του μήνα ούτε αρχή της χρονιάς... Παρά λίγο θα ήταν αρχή εποχής... 

Δεν είναι τέλος της μέρας, δεν είναι τέλος της εβδομάδας, δεν είναι τέλος του μήνα ούτε και τέλος της χρονιάς... Παρά λίγο θα ήταν τέλος εποχής...

Κάπου, περίπου, στο τέλος του Φθινοπώρου... Κάπου, περίπου, στην αρχή της Άνοιξης... Σε αυτές τις μέρες τις γεμάτες ακτίνες ήλιου ή σταγόνες βροχής... μεταξύ Χειμωνιάτικων και Καλοκαιρινών, εσωτερικών και εξωτερικών, στιγμών... αποφάσισα... να γράψω ξανά... αποφάσισα... να ΣΟΥ γράψω ξανά... Φίλε μου! 

Αγαπημένε μου, Φίλε...

Τι θα γινόταν αν σου έγραφα κάθε μέρα;

Τι θα επέλεγα άραγε να μοιραστώ μαζί σου;

Δεν ξέρω. 

Αλήθεια! Και τώρα που σου γράφω δεν έχω ιδέα τι θα συμβεί, τι θα ακολουθήσει, τι θα γραφτεί!

Μυστήριο και μαγεία.

Πειστήριο και πορεία.

Θα δείξει.

Θα δούμε.

Αυτό που ξέρω είναι πως θα σου γράφω.

Μπορεί να είναι μία λέξη ή μία φράση.

Μπορεί να είναι μία παράγραφος ή μία σελίδα.

Θα Είμαι Εδώ. 

Και θα μοιράζομαι ό,τι έχω ανάγκη, ό,τι θέλω και ό,τι μπορώ.

Θα Είμαι Εγώ.

Ραντεβού στις λέξεις. 

Μπορεί να αισθανόμαστε, ίσως, συχνά ή πού και πού, πως καμία ιδιαίτερη αρχή δεν μπορεί να συμβεί μέσα στην μέση του χρόνου ένα τυχαίο μεσημέρι, μια τυχαία Τετάρτη, έναν τυχαίο Μάρτιο. 

Κι όμως κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο της ζωής μας... όλα μπορούν να αλλάξουν, όλα μπορούν να αρχίσουν ή να τελειώσουν, να συνεχίσουν ή να ολοκληρωθούν, να συμπληρώσουν ή να συμπληρωθούν, όλα μπορούν να συμβούν...

Ναι.

Δεν είναι αρχή της μέρας, δεν είναι αρχή της εβδομάδας, δεν είναι αρχή του μήνα ούτε αρχή της χρονιάς... Μπορούμε, όμως, κάθε μέρα, να την κάνουμε να γίνει αρχή εποχής... 

Δεν είναι τέλος της μέρας, δεν είναι τέλος της εβδομάδας, δεν είναι τέλος του μήνα ούτε και τέλος της χρονιάς... Μπορούμε, όμως, κάθε μέρα, να την κάνουμε να γίνει τέλος εποχής.

Αυτή, εδώ, σήμερα, τώρα είναι η αρχή μου.

365 Ημέρες γραψίματος.

365 Ημέρες μοιράσματος.

Από Εμένα για Εσένα.

Με Αγάπη.

Μαριλού.

-

(Οι καλλιτέχνες στηρίζονται μόνο μέσα από τον ίδιο τον κόσμο, μέσα από τους Ανθρώπους, μέσα από Εσένα... Αν θέλεις μπορείς να με υποστηρίζεις (να στηρίζεις και τη γραφή και τη σκηνή μου!) εδώ:

Paypal: authentikotita@gmail.com

Εθνική Τράπεζα: IBAN: GR9301101100000011093333471 M K VALEONTI 

Ευχαριστώ, Φίλε μου!!!)