Τα μάτια της, τα δικά μου.

Περπατούσα στο δρόμο και έκλαιγα...
Περπατούσα και έκλαιγα...
Περπατούσα, έκλαιγα...
Έκλαιγα...
Μετά δεν έκλαιγα...
Σταμάτησα να κλαίω...
Συνέχισα να περπατάω, σταμάτησα να κλαίω...
Συνέχισα να περπατάω αλλά σταμάτησα να κλαίω...

Μετά σταμάτησα να περπατάω...
Μόνο για μια στιγμή.
Για να περάσει το αμάξι στρίβοντας από την γωνία.
Ο οδηγός μου έκανε νόημα να σταματήσω για να περάσει.
Για αυτό σταμάτησα να περπατάω. Για να περάσει.
Εκείνος απλά με προσπέρασε κάνοντας ένα σήμα για να με ευχαριστήσει.
Κούνησα το κεφάλι στην προσπάθεια μου να ανταποδώσω το χαιρετισμό.
Η μάτια μου έπεσε στην γυναίκα που καθόταν δίπλα του.
Οι ματιές μας διασταυρώθηκαν...
Μόνο για λίγο...
Μόνο για κλάσματα δευτερολέπτου.
Στα δάκρυα μου διάβασε το κλάμα μου.

Όλες οι προηγούμενες ώρες πόνου συμπυκνώθηκαν σε μια ανταλλαγή αμοιβαίας κατανόησης.

Ό, τι μου είπαν τα μάτια της το ίδιο, ακριβώς, της είπαν και τα δικά μου.
Ό, τι μου είπαν τα μάτια της, το ίδιο της είπαν και τα δικά μου.
Ό, τι μου είπαν τα μάτια της, της είπαν και τα δικά μου.
Τα μάτια της, τα δικά μου.

Διαφορετικά μάτια, ίδια βλέμματα.
Ίδιες σκέψεις, διαφορετικά βιώματα.
Ίδια δάκρυα, διαφορετικός λόγος.
Διαφορετικές γυναίκες, ίδιος πόνος.

Και το αμάξι έφυγε.
Και η στιγμή έφυγε.
Και έφυγαν τα μόνα μάτια που με κοίταξαν έτσι ακριβώς όπως είμαι.
Τα μάτια της, τα δικά μου.

Αν με ρωτήσεις...

Αν με ρωτήσεις «Πώς σε λένε;».
Θα σου απαντήσω το όνομά μου.
Δεν έχω κανένα λόγο να στο κρύψω.

Αν με ρωτήσεις «Πόσο χρονών είσαι;».
Θα σου απαντήσω την ηλικία μου.
Δεν έχω κανένα λόγο να σου πω ψέματα.

Αν με ρωτήσεις «Με τι ασχολείσαι;».
Το ομολογώ πως η απάντησή μου θα είναι λίγο πιο μπερδεμένη. Δεν θα είναι επειδή προσπαθώ να σου πω ψέματα. Το αντίθετο. Θα είναι επειδή προσπαθώ να σου πω την αλήθεια που, καμιά φορά, δεν είναι και τόσο εύκολο να την περιγράψεις. Δεν θα είναι επειδή προσπαθώ να σου κρύψω κάτι αλλά επειδή προσπαθώ να σου δείξω κάτι... Τι να σου δείξω; Τι ακριβώς είμαι... Γιατί πιο πολύ από το με τι ασχολούμαι θα θέλω να μάθεις ποια είμαι... Για αυτό μην περιμένεις μια μονολεκτική απάντηση...

Αν με ρωτήσεις «Πιστεύεις στον θεό;» Θα σου πω «Όχι.». Αν με ρωτήσεις «Πιστεύεις στην άνθρωπο;» Θα σου πω «Ναι.». Και αν με ρωτήσεις «Γιατί;» Θα χρειαστούν μερικές ώρες για να σου εξηγήσω τις απόψεις μου. Μπορεί να με καταλάβεις από τα πρώτα λεπτά, μπορεί να χρειαστούν ώρες, μέρες ή χρόνια για να με καταλάβεις ή μπορεί να μην με καταλάβεις καθόλου, ποτέ. Αλλά δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να κάτσω με υπομονή και με ενθουσιασμό να σου μεταφέρω τις απόψεις μου ανεξάρτητα από το αν συμφωνέις ή διαφωνείς.

Αν με ρωτήσεις «Πιστεύεις στην αγάπη;». Θα σου απαντήσω «Εξαρτάται». Και έχεις κάθε δικαίωμα να με ρωτήσεις τι εννοώ και εγώ θα σου εξηγήσω και πάλι όσο καλύτερα μπορώ το τι συμβαίνει στο μυαλό μου.

Αν με ρωτήσεις «Ποια είναι τα όνειρά μου;». Δεν θα σου πω τίποτα. Θα σου τα ζωγραφίσω.

Αν με ρωτήσεις «Τι νιώθω τώρα;». Δεν θα σου πω τίποτα. Θα σου τραγουδήσω.

Και αν με ρωτήσεις «Τι πιστεύεις για εμένα;»... αν με ρωτήσεις τι πιστεύω για εσένα... θα σου πω, τι θα σου πω;, θα σου πω ακριβώς ό, τι πιστεύω για εσένα. Αλλά θα σου ξεκαθαρίσω πως αυτή είναι η δική μου άποψη. Δεν θα σου πω τι πιστεύουν οι άλλοι για εσένα. Δεν θα σου πω τι πιστεύει κάποιο άτομο που σε ενδιαφέρει ή δεν σε ενδιαφέρει για εσένα. Δεν θα σου πω τι πιστεύεις ή τι θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να πιστεύεις εσύ για εσένα. Θα σου πω τι πιστεύω εγώ για εσένα. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο. Θα σου απαντήσω σε αυτό ακριβώς που με ρώτησες και απλά θα σου πω την πραγματική μου άποψη για εσένα.

Μπορείς να με ρωτήσεις για τα πάντα και θα έχεις για απαντήσεις τις απαντήσεις μου.

Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που δεν μπορείς να με ρωτήσεις.

Μόνο ένα πράγμα που δεν μπορώ να σου απαντήσω.

Μην με ρωτήσεις σε παρακαλώ...

Τι πιστεύω για τον κόσμο μας.

Μην με ρωτήσεις τίποτα για αυτό.

Γιατί μπροστά σε αυτήν την ερώτηση χάνεται η φωνή μου...
Γιατί μπροστά σε αυτήν την ερώτηση τρέμει το σώμα μου...
Γιατί μπροστά σε αυτήν την ερώτηση σωριάζεται η ψυχή μου...
Γιατί μπροστά σε αυτήν την ερώτηση, η μόνη απάντηση που θα δεις είναι τα μάτια μου, δακρυσμένα...

Τίποτα παραπάνω δεν θα έχω να σου δώσω.
Τίποτα παραπάνω δεν θα έχω να σου πω.

Για αυτό...

Σε παρακαλώ...

Ρώτησέ με ό, τι θέλεις... Ό, τι, ό,τι, θέλεις...

Αλλά μόνο μην με ρωτήσεις για τον κόσμο μας...

Γιατί; (7)

Γιατί ήρθες;
Γιατί είσαι εδώ;

Γιατί δεν ήρθες;
Γιατί δεν είσαι εδώ;

Γιατί μένεις όταν θέλω να φύγεις;
Γιατί φεύγεις όταν θέλω να μείνεις;

Γιατί είμαστε μαζί;
Γιατί δεν είμαστε μαζί;

Γιατί με πονάει το να είμαστε μαζί σχεδόν το ίδιο όσο με πονάει το να μην είμαστε μαζί;

Γιατί δεν καταλαβαίνω; Γιατί δεν σε καταλαβαίνω;
Γιατί δεν καταλαβαίνεις; Γιατί δεν με καταλαβαίνεις;

Γιατί δεν συζητάμε;
Γιατί δεν με ακούς;
Γιατί δεν μου μιλάς;
Γιατί δεν ακούμε;
Γιατί δεν μιλάμε;
Γιατί δεν συζητάμε;

Γιατί εξαφανίζεσαι;
Γιατί εμφανίζεσαι;

Γιατί επιστρέφεις πάντα σε εμένα;

Γιατί όταν είμαι ευτυχισμένη επιλέγεις να μην είσαι κοντά μου;
Γιατί όταν είσαι δυστυχισμένος επιλέγεις να είσαι κοντά μου;

Γιατί με θέλεις;
Γιατί με χρειάζεσαι;
Γιατί ζητάς την δική μου βοήθεια;
Γιατί είμαι πάντα εκεί για εσένα;
Γιατί μου τηλεφωνείς μετά από μέρες, μήνες ή χρόνια;
Γιατί ανοίγω το τηλέφωνο μετά από μέρες, μήνες ή χρόνια;
Γιατί δεν το σταματάω;
Γιατί δεν βάζω τελεία;
Γιατί δεν θέλω να βάλω τελεία;
Γιατί λες πως με αγαπάς;
Γιατί δεν με αγαπάς;
Γιατί σε αγαπάω;
Γιατί δεν με αγαπάω;
Γιατί νομίζουμε ότι είναι αγάπη αυτό που έχουμε ενώ δεν είναι τίποτα άλλο από έλξη;
Γιατί έλκομαι από εσένα;
Γιατί σε θέλω;
Γιατί σε χρειάζομαι;
Γιατί όταν χρειάζομαι την βοήθεια σου δεν σε βρίσκω;
Γιατί δεν είσαι εδώ ποτέ για εμένα;
Γιατί απουσιάζεις;
Γιατί οι απουσίες σου δεν είναι αρκετές ώστε να με κάνουν να μην εκτιμώ τις σπάνιες παρουσίες σου;
Γιατί επιμένω να προσπαθώ;
Γιατί επιμένεις να μην προσπαθείς;
Γιατί δεν έχω άλλες αντοχές;
Γιατί μοιάζεις να είσαι μια χαρά με μια τέτοια κατάσταση;
Γιατί δεν ξεκαθαρίζεις την θέση σου;
Γιατί δεν προστατεύω την θέση μου;
Γιατί δεν με υπερασπίζομαι;
Γιατί νιώθω τόσο αδύναμη μπροστά σου;
Γιατί έχεις τόσες εναλλαγές διάθεσης;
Γιατί έχεις τόσο απότομες αλλαγές απόψεων;
Γιατί να μην είναι τα πράγματα πιο απλά;

Γιατί;
Γιατί συνεχίζεις;
Γιατί συνεχίζουμε;
Γιατί συνεχίζω;
Γιατί;

Γιατί; (6)

Γιατί;

Γιατί;
Γιατί Αγχώνεσαι;
Γιατί Βασανίζεσαι;
Γιατί Γελοιοποιήσαι;
Γιατί Διαλύεσαι;
Γιατί Εξαντλήσαι;
Γιατί Ζαλίζεσαι;
Γιατί Ηττάσαι;
Γιατί Θυμώνεις;
Γιατί Ιδρώνεις;
Γιατί Κουράζεσαι;
Γιατί Λερώνεσαι;
Γιατί Μπερδεύεσαι;
Γιατί Ντροπιάζεσαι;
Γιατί Ξεσκίζεσαι;
Γιατί Πασχίζεις;
Γιατί Ραγίζεις;
Γιατί Σκοτώνεσαι;
Γιατί Τσακώνεσαι;
Γιατί Υποκρίνεσαι;
Γιατί Φωνάζεις;
Γιατί Χτυπιέσαι;
Γιατί Ψυχοπλακώνεσαι;
Γιατί Ωρύεσαι;
Γιατί;


Για τι;

Για τι;
Για τι Αγχώνεσαι;
Για τι Βασανίζεσαι;
Για τι Γελοιοποιήσαι;
Για τι Διαλύεσαι;
Για τι Εξαντλήσαι;
Για τι Ζαλίζεσαι;
Για τι Ηττάσαι;
Για τι Θυμώνεις;
Για τι Ιδρώνεις;
Για τι Κουράζεσαι;
Για τι Λερώνεσαι;
Για τι Μπερδεύεσαι;
Για τι Ντροπιάζεσαι;
Για τι Ξεσκίζεσαι;
Για τι Πασχίζεις;
Για τι Ραγίζεις;
Για τι Σκοτώνεσαι;
Για τι Τσακώνεσαι;
Για τι Υποκρίνεσαι;
Για τι Φωνάζεις;
Για τι Χτυπιέσαι;
Για τι Ψυχοπλακώνεσαι;
Για τι Ωρύεσαι;
Για τι;

Γιατί; (5)

Γιατί με φλερτάρουν αν δεν τους αρέσω;
Γιατί με διεκδικούν αν έχουν σχέση;
Γιατί κάνουν σχέση μαζί μου αν θέλουν να είναι ελεύθεροι;
Γιατί με ερωτεύονται αν δεν θέλουν να ερωτευτούν;
Γιατί με χωρίζουν αν είναι ερωτευμένοι μαζί μου;
Γιατί με πονάνε αν με αγαπάνε;
Γιατί με αγαπάνε αν με πονάνε;

Γιατί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι θέλουν;
Γιατί κανείς δεν ξέρει τι θέλει;

Γιατί άλλα λένε κι άλλα κάνουν;
Γιατί άλλα κάνουν κι άλλα νιώθουν;
Γιατί άλλα νιώθουν κι άλλα δείχνουν;
Γιατί άλλα δείχνουν κι άλλα λένε;

Γιατί να λένε, να λένε, να λένε, χωρίς στην ουσία να μου μιλάνε;
Γιατί κανείς δεν μου μιλάει;

Γιατί δεν μου εξηγούν; Γιατί δεν προσπαθούν;
Γιατί δεν προσπαθούν να μου εξηγήσουν;
Γιατί κανείς δεν μου εξηγεί; Γιατί κανείς δεν προσπαθεί;

Γιατί δεν υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει αληθινά;
Γιατί δεν υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει;
Γιατί δεν υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται;
Γιατί δεν υπάρχει κανείς;
Γιατί δεν υπάρχει;
Γιατί;

Γιατί; (4)

Γιατί θυμάμαι;
Γιατί να θυμάμαι;
Γιατί να θυμάμαι τα πάντα;
Γιατί να θυμάμαι, σχεδόν, τα πάντα;

Γιατί φοβάμαι;
Γιατί να φοβάμαι;
Γιατί να φοβάμαι τα πάντα;
Γιατί να φοβάμαι, σχεδόν, τα πάντα;

Γιατί να θυμάμαι όσα φοβάμαι; Γιατί να φοβάμαι όσα θυμάμαι;

Γιατί θέλω να θυμάμαι; Γιατί δεν θέλω να φοβάμαι;

Γιατί φοβάμαι ό,τι φοβάμαι;
Γιατί θυμάμαι ό, τι φοβάμαι;
Γιατί φοβάμαι το να θυμάμαι;
Γιατί φοβάμαι το να φοβάμαι;
Γιατί φοβάμαι ό,τι θυμάμαι;
Γιατί θυμάμαι το να φοβάμαι;
Γιατί θυμάμαι το να θυμάμαι;
Γιατί θυμάμαι ό,τι θυμάμαι;

Γιατί;
Γιατί θυμάμαι; Γιατί φοβάμαι;
Γιατί;

Γιατί; (3)

Γιατί νιώθω τόσο σκορπισμένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να με συγκεντρώσει σε ένα σημείο;
Γιατί νιώθω τόσο εγκλωβισμένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να με ελευθερώσει από ένα σημείο;

Γιατί νιώθω τόσο κουρασμένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να διώχνει την μόνιμη εξάντλησή μου;
Γιατί νιώθω τόσο στενοχωρημένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να γιατρεύει την μόνιμη θλίψη μου;
Γιατί νιώθω τόσο απογοητευμένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να ξορκίσει την μόνιμη απογοήτευσή μου;
Γιατί νιώθω τόσο διαλυμένη;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να ενώσει τα μόνιμα σκορπισμένα κομμάτια μου;

Γιατί νιώθω αυτήν την μονιμότητα να υπάρχει σε ό, τι δεν επιθυμώ ενώ ό, τι επιθυμώ είναι προσωρινό και φευγαλέο;

Γιατί νιώθω τόσο προσωρινή και φευγαλέα;

Γιατί νιώθω τόσο ξεθωριασμένη;
Γιατί νιώθω τόσο εγκλωβισμένη;
Γιατί νιώθω τόσο σβησμένη;
Γιατί νιώθω τόσο χαμένη;
Γιατί νιώθω τόσο...;
Γιατί νιώθω;
Γιατί;